27 Ağustos 2010 Cuma

Hikaye böyle başladı...


      Uzunca bir suredir internette bos bos geziyordum.Gazetelerde turkiye ile alakali haberlere bakiyordum.Hep ayni boktan seyler.Vakit kaybindan baska birsey degil dedim kapattim.Kimbilir kac kere turkiye ile ilgili haberlere bakmayacagim diyorum ama ne yaparsin memleket iste.Neyse cok sikilmistim.Sonra nereden aklima estiyse blog sitelerine bir goz attim.Bir suru sacma sapan yazinin yaninda,cok guzel yazilarda vardi.Yazmak cok guzel ve rahatlatici birsey.Bir yazi yaziyorsun yazini binlerce,belkide milyonlarca insan okuyor.bazende sadece birkac kisi.
Hissettiklerini paylasiyorlar.sana yalniz olmadigini gosteriyorlar.belki cok boktan bir hayatiniz var,belki patronunuza giciksiniz,belki kiz yada erkek arkadasinizla sorununuz var.Patlamak uzeresiniz.o zaman yaz baba.Meydan senin.
    Aslinda ilk basta bir gezi blogu yazmayi planliyordum fakat bunun beni yazmak isteyecegim konular hakkinda kisitlayabilecegini dusundum.Sanirim gezdigim yerler icin ayri bir blog acsam daha iyi olacak.Burada kafama gore takilacagim.Kendimi herhangi bir konu hakkinda kisitlamayacagim.Biz ikizler burcu insanlari renkli kisilerizdir,eglenceliyizdir,karizmatigizdir vb.Bu yuzden yazdiklarimdan sikilacagini zannetmiyorum .Hos sikilirsanda yapacak birsey yok.Duygulara gem vurulmaz deyip sineye cekecegim.Hayal gucumun sinirlari yoktur.Galaksiler otesi birsey.Bu ozelligimi seviyorum.Insani yasatan hayalleri ve umutlaridir.Bu hayaller caresizlik icinde oldugum zamanlarda beni baska yerlere goturuyor.Kisa bir sure icinde dahi olsa rahatliyorum.30`lu yaslarinin basinda biri olarak gayet renkli ve macerali bir hayat yasadim ve yasiyorum.Hayatimda yasadigim ilk buyuk macera yaptigim banka soygunu.bankayi soyamadim ama havaya birkac el ates edip teslim oldum.sonra ver elini pasa kapisi.Cezaevine girmeden once vucuduma yaptirdigim dovme seklindeki pasa kapisi krokisi sayesinde hapisaneden kactim.Prison break mi?yok be birader.Onlar konuyu bizden caldilar.Saka bir yana yapmadim ama yapmak isterdim ama soygundan sonra yakalanmak istemezdim.En azindan 70 yasina kadar.Sonra bakarsin zaman asimindan falan affederlerdi.Nede olsa turkiye`de buyuk hirsizlara kimse dokunmuyor.Rejimler degisiyor,hukumetler degisiyor ama onlara hicbirsey olmuyor.Ustelik beyefendi muamelesi goruyorlar.guzel ulkem benim...Onlar ekmek,simit ve baklava gibi unlu mamuller calanlara gicik oluyorlar.Dunyanin adaleti yok.
     Bir dusunsenize;gercekten bir soyguncu olsam,ama robin hood gibi fakirlere dagitsam,hos robin hood`un gercekte var olmadigini,bir hayal kahramani oldugunu soyluyorlar.Bir hayal kahramani bile olsa insanlara guzel bir ornek.Neyse ne diyordum?robinim ben.Sonra kitap cikarsam robinin anilari diye nasil olur haci?Bence harika olur.Sonra kendi tv programim falan.anaa meshur oldum lan.Daha once niye dusunmedim.Hemen soyle sotelerde bir banka subesi yada atm bulmak lazim.Iyide gavur memleketinde yasiyoruz.Yakalanirsam harbi prison break olurum.Sonra isim yok hapisanenin krokisini bulucamda vucuduma dovme yaptiracamda uzun is.daha az riskli birsey bulmak lazim.sarmadi bu plan. En iyisi unlu mamuller ...

2 yorum:

gülçin dedi ki...

Bende blogu ilk açtığımda derin düşünceler,farklı fikirler,ve akılalmaz bir heycanla yazacaklarımı düşünüyordum..yazını görünce sende kendimi gördüm sanki ama sonra içimdeki ben ne istiyorsa o olsun dedim ve başladım blog hayatıma..hala öle devam evdiyorum benim hayatıma dair herşey olsun istiyorum ve öyle de hayal kahramanını yaşat.
sevgiler

www.gulcinyaman.info

muhtar dedi ki...

oncelikle hosgeldin gulcin.sanirim ilk ziyaretcim sensin ve belkide son ziyaretcim:-)bu yuzden benim icin ozel bir yere sahip oldun.umarim yazimi begenmissindir.hayal etmek guzel seydir.gercegine sahip olamiyoruz bari hayaliyle avunalim.neyse ne diyordum?robinim ben:-)